Sweetlily

แค่น้ำท่วม ก็เครียดกันจะตายทั้งประเทศแล้ว น้ำท่วมแบบนี้งานก็ไม่มีทำ ไม่น่าชิงออกจากงานประจำซะก่อนเลยเรา งานจ๊อบ งานล่าม งานเสริม ชะงักกันไปหมด ใครที่ไหนจะมาจ้าง แล้วถ้าน้ำลดก็คงแย่งงานกันทำแย่แน่ มาเจอคนรอบข้างนอยด์อีก ก็เข้าใจในสภาวะแบบนี้ เครียดกันทุกคน เราก็ไม่รู้จะช่วยยังไง "ติดอยู่ในบ้านคนเดียวเป็นอาทิตย์แบบนี้มันไม่สนุกหรอกนะ" ไม่เคยพูดซักคำ อยู่ดีๆก็เอ่ยมาแบบนี้ ไอ้เราก็คอยถามอยู่ตลอดว่าอยู่ได้ไหม มีอะไรกินหรือเปล่า แต่ก็รู้ว่าเค้าตัดสินใจไปแล้วว่ายังจะอยู่ต่อไป รู้ว่าเป็นห่วงร้าน ห่วงงาน ห่วงที่บ้าน แต่ทำไงได้ ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้สักอย่างเลยจริงๆ รู้แต่คำนี้คำเดียวรู้สึกทำให้ตัวเองนอยด์ได้ขนาดนี้แล้ว เริ่มรู้สึกไม่อยากติดต่อ ไม่อยากคุย อยากถามอะไรอีกแล้ว ปกติช่วงน้ำท่วม ทั้งๆที่เค้ามีเวลามากขึ้น แต่เรากลับมีเวลาคุยกันน้อยลงมากกว่าเดิมซะอีก สังเกตุเป็นอาทิตย์แล้ว ทักเอ็มแค่คำเดียว แล้วก็หายตลอดๆๆ เป็นเกือบทุกวัน ช่างเหอะ ห่วงให้น้อยลง คุยกันให้น้อยลงละกัน ไม่งั้นมันจะพาลให้นอยด์กันทั้งคู่ ตัวฉันเองก็มีเรื่องให้เครียด เรื่องให้ห่วงอยู่มากอยู่แล้ว ไม่อยากจะจุ้นจ้านมากเกินไปนักหรอก รู้ว่าคิดเองได้ คิดเองเป็น ถึงพูดไปเค้าก็มีคำตอบในใจเค้าเองอยู่แล้ว รอให้เค้าดีขึ้นแล้วค่อยมาหาเราเองละกัน

นานแล้วนะที่ไม่ได้เข้ามาในบล๊อกของตัวเอง ตั้งแต่ออกจากงานเก่ามา ก็ไม่ได้มาเขียนอีกเลยมั๊ง มีเวลาเหลือเฟือบ้าง แทบจะไม่มีเวลาเลยบ้าง สลับกันไป ก็เหนื่อยดีนะ ทำงานเป็นฟรีแลนซ์นี่ไม่มั่นคงเท่าไหร่ เวลาเหนื่อยก็เหนื่อยสุดใจ เวลาว่าง ก็ว่างจนไม่มีอะไรทำ แต่อย่างน้อยก็สบายใจละนะ ชีวิตมีความสุขดี ไม่เครียดเหมือนก่อน พอมีเงินให้ใช้บ้าง ก็ไม่รู้จะกลับไปทำงานประจำดีอีกหรือป่าวเหมือนกัน เพราะเพิ่งทำมาไม่ถึงเดือนก็ออกซะงั้น ชีวิตก็แบบนี้ละมั้ง ไม่มีอะไรตามใจคิดหรอก จังหวะมันไม่ให้ ถ้าทำงานที่อื่นก็คงไม่ออกเร็วขนาดนี้หรอกหรือป่าวนะ วันนี้มีโอกาสเข้ามาที่ก็ขอบ่นไปเรื่อยเปื่อยละกัน ช่วงนี้เริ่มว่างงาน ก็เลยฟุ้งซ่านเล็กๆ - -" 

นานๆ จะมีเรื่องให้โกรธแฟนตัวเองสักที อารมณ์แบบว่า ร้อน เหนื่อย เมื่อย หิว ไม่รู้ว่าจะเอายังไงแน่ โทรไปก็ไม่รับ แมสเสจไปก็ไม่มีปฏิกิริยา หนึ่งชม.ก็แล้ว สองชม.ก็แล้ว ก็ยังไม่โทรมาถามไถ่สักนิด นี่ถ้าไม่กลับถึงบ้าน เจอเราออนเอ็ม ใจคอก็คงไม่คิดจะโทรมาถามไถ่ เราจะเป็นยังไง จะตกรถ จะโดนคนฉุดกลางทาง หลงทางกลับบ้านไม่ถูก หรือเป็นลม ตายไปแล้ว ก็คงยังไม่รู้เรื่องราว ทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ ทั้งเสียใจ ไม่ใช่ว่าอยากเจอมากขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผล ก็รู้ว่าทำงานอยู่ อาจจะไม่ว่าง อาจมีงานด่วน หรืออาจติดประชุมอยู่ ก็เลยไม่อยากโทรไปกวน แต่มันผ่านไปหลายชม.แล้ว ก็ยังไม่ติดต่อมา ทั้งๆที่เราบอกว่าจะไปหา แล้วจะให้เราคิดยังไง ไม่ได้อยากงี่เง่า แต่เสียใจ ยิ่งได้ยินคำที่เธอพูดยิ่งเสียใจ ไม่ใช่เราไม่มีเหตุผล แต่เหตุผลของฉัน เธอมักเห็นว่าเป็นอารมณ์เสมอ ไม่ได้อยากเจอเธอขนาดว่า ถ้าอยากเจอจริงๆให้ขึ้นไปออฟฟิศ ไปเรียกเขาออกมาก็ได้ ไม่ใช่ว่าโทรไปสองสามครั้งไม่เจอ ก็ให้โทรๆๆๆๆๆ โทรไปจนกว่าเขาจะรับ ไม่ได้ต้องการขนาดนั้น ไม่ใช่นิสัยเหมือนผู้หญิงคนอื่นว่าต้องโทรจิกตลอดเวลา เคยบอกแล้วว่ายุ่งก็ไม่ว่า ไม่ได้อยากกวน มีเหตุผลเสมอ เวลางานก็คือทำงาน ไม่ไปกวนเวลาทำงานสักหน่อย ถ้าถึงเวลาทำงานเธอมาพบฉัน ฉันก็คงให้เธอกลับไปทำงานต่ออยู่ดี แต่ที่น้อยใจ เสียใจก็คือ  ถึงแม้ไม่ได้ยินโทรศัพท์ แต่ก็รู้อยู่ว่าผิดเวลาขนาดนี้ ไม่คิดถึงกันบ้างหรือไง พอเวลายิ่งผ่านไป มันก็กลายเป็นโกรธ รู้ว่าขอโทษ รู้ว่าสำนึกผิดอยู่ ไม่ได้กดดันอะไรเธอทั้งนั้น แต่เธอเล่นปล่อยเวลาเนิ่นนานจนฉันโกรธไปแล้ว ให้เวลาฉันหายโกรธหน่อยไม่ได้หรือไง ไม่ต้องมาประชดว่าให้เก็บความโกรธไว้ ถ้าหากสบายใจที่ทำอย่างนั้น ฉันไม่ได้สบายใจเลยสักนิด รู้ไหมว่าร้องไห้อยู่ในใจตลอดเวลา ยิ่งเธอพูดแบบนี้ ฉันยิ่งน้อยใจ แล้วจะให้ฉันทำยังไง เธอทำแบบนี้กับฉัน แล้วจะให้ฉันมีอารมณ์จ๊ะจ๋า ออดอ้อนเธอเหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยอย่างนั้นหรอ ไม่ต้องเปรียบเทียบฉันกับแฟนเก่า ฉันสำนึกตัวดีอยู่ตลอดเวลา ว่าฉันสู้แฟนเก่าเธอไม่ได้สักนิด ฉันคงทำให้เธอรักฉันฝังใจไม่ได้เท่าเขา ฉันรู้ว่าเธอรักเขามาก มากจนทุ่มเทอะไรต่อมิอะไรให้ ไม่ต้องเอาฉันไปเทียบหรอก เพราะฉันคงไม่สู้ ก็บอกแล้ว ขอแค่ห่วงใย สนใจฉันก็พอ อย่าให้ฉันน้อยใจอยู่อย่างนี้ ฉันไม่รู้ว่าคำที่เธอบอกว่าที่เธอทำอยู่ทุกวันนี้ ยังรับผิดชอบไม่พออีกหรอ มันคืออะไร มันหมายความว่ายังไง แต่การที่ฉันรักเธอ ถ้ามันทำให้เธอรู้สึกรับผิดชอบขนาดนั้น ไม่ต้องก็ได้ ฉันไม่ต้องการ.. บอกมาคำเดียวว่าจะเอายังไง ฉันก็พร้อมที่จะยอมรับการตัดสินใจของเธอเสมอ รู้ไหมว่าเสียใจ เสียใจที่สุด เสียใจที่เธอพูดแบบนี้ คิดแบบนี้กับฉันตลอดมา ใช่ ฉันมันแย่ ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง เก่งแต่ร้องไห้ เก่งแต่น้อยใจ ฉันรู้ว่าฉันมันไม่เอาไหนอยู่แล้ว แต่อย่ามาทำให้ฉันแย่ขนาดนี้อีกได้ไหม อย่ามาพูดว่าฉันรู้อยู่แล้ว ว่าตลอดปีกว่าที่คบกัน เธอเป็นคนยังไง แล้วตลอดเวลาปีกว่าที่เราคบกันมา เธอไม่รู้บ้างหรือว่าฉันเป็นคนยังไง ก็แค่ผู้หญิงคนนึงที่ต้องการความรัก ความห่วงใย ใส่ใจจากแฟนตัวเอง มันผิดมากนักหรือไง เสียใจ เสียใจจริงๆ